WATAHA - KLUB PRZYJACIÓŁ WILKÓW I PSÓW PÓŁNOCY - ŁÓDŹ
Sorry, your browser doesn't support Java(tm).
STRONA GŁÓWNA    Z OSTATNIEJ CHWILI    ZAWODY: KALENDARZE I WYNIKI    KLUBOWICZE    STATUT I WŁADZE    JUNIORZY    DOŁĄCZ DO NAS    SPORT ZAPRZĘGOWY    CZAT    POKAZY    DOGOTERAPIA    WATAHA: LICZBY I OSIĄGNIĘCIA    FOTOGALERIA    OGŁOSZENIA    LITERATURA    WATAHA NA WESOŁO    WILKI    NASI SPONSORZY    400 ZAPRZEGOWYCH LINKÓW    KLUBY I ORGANIZACJE ZAPRZĘGOWE   PZSPZ   KONTAKT   

PUCHAR POLSKI PROPAC CUP 2007 - ŁÓDŹ-ARTURÓWEK 24-25 listopada - WYŚCIGI PSICH ZAPRZĘGÓW
MISTRZOSTWA POLSKI DRYLAND 2006 - ŁÓDŹ PROPAC CUP 8-10 grudnia - WYŚCIGI PSICH ZAPRZĘGÓW
PUCHAR POLSKI PROPAC CUP2006 - ŁÓDŹ-ARTURÓWEK 8-9 kwietnia - WYŚCIGI PSICH ZAPRZĘGÓW

(5kB)
SPORT ZAPRZĘGOWY I REKREACJA
(5kB)
REGULAMIN WYŚCIGÓW PZSPZ

REKREACJA

(Arek i Marzena Łagiewniki)Psy zaprzęgowe potrzebują dużo ruchu. Jeżeli zapewni im się odpowiednią jego ilość, stają się doskonałymi kompanami człowieka. Nawet kilkugodzinny spacer nie jest im w stanie zastąpić biegania lub pracy w zaprzęgu. Istnieje wiele możliwości czynnej rekreacji z psem. Każdy może wypracować własną metodę treningu lub zabawy. Najbardziej popularną (obecną nawet na niektórych zawodach) jest bieganie oraz jazda na rowerze, ciągniętym przez psa, zwana velo. Dla amatorów mocnych wrażeń polecamy jazdę za psem na łyżworolkach, na snowboardzie czy na biegówkach. Podobnych pomysłów może być wiele. Przedstawione przez nas sposoby rekreacji są szczególnie przydatne dla osób posiadających jednego psa lub jeszcze nie zarażonych bakcylem wyścigów wielopsich zaprzęgów.
Zapraszamy do wspólnych zabaw z naszymi pupilami! Kiedy psy zaprzęgowe się nudzą, mogą być bardzo uciążliwe! Poniżej podajemy inne formy aktywnego, czasem ekstremalnego wypoczynków wraz z psami zaprzegowymi.


WYŚCIGI


WYŚCIGI to najbardziej znana forma zawodów psów zaprzęgowych. W zależności od długości trasy dzielą się one na sprinty, wyścigi średniodystansowe i długodystansowe. Startujące zaprzęgi podzielone są na klasy (podajemy je poniżej) uzależnione od ilości psów w zaprzęgu i od ich rasy. Wyścigi są najczęściej rozgrywane w dwóch etapach w ciągu dwóch dni. W punktacji brany jest pod uwagę zsumowany czas wszystkich etapów.

(Arek i Nuka z pulką)Wyścigi mogą odbywać się na saniach, na specjalnych wózkach (kart) i w kategorii pulka lub rollpulka. Pulka jest rodzajem małej łódeczki, wykonanej z tworzywa sztucznego, do której zaprzęgnięty jest jeden lub dwa psy. Maszer biegnie za pulką na nartach biegowych przypięty do pulki. W wersji wyścigów bez śniegu - maszer biegnie za rollpulką ciągniętą przez psa. Jednymi z najtrudniejszych wyścigów w Polsce są:

  • wyścigi w Gorcach na trasie 280 km -300 km, które odbywają się w czterech etapach, w tym jeden to etap nocny z biwakiem zimowym pod namiotami na Turbaczu (1310m.npm.),
  • wyścig na Mazurach "Biegnący Wilk - Ekspedycja" na trasie 540 km. od Ubliku do Ełku (13 etapów).
Większość wyścigów odbywa się jednak na dystansach krótkich (od kilku do kilkunastu kilometrów)


Psy zaprzęgowe muszą być bardzo zżyte ze swoim maszerem. Łagodnie i serdecznie traktowane chętnie podejmą się największego wysiłku na trasie. Kierowanie psim zaprzęgiem odbywa się wyłącznie za pomocą głosu (bez użycia lejców i bata).Maszer wydaje komendy, którymi są zawsze(Dominik w Lublińcu) te same słowa (np. "gee"- w prawo, "haw"- w lewo, "go" - naprzód, "stop" - zatrzymaj się). Jako pierwszy podporządkowuje mu się pies przewodnik, który pociąga za sobą pozostałe psy w zaprzęgu.



Kompletowanie zaprzęgu nie jest arytmetycznym dodawaniem psów do siebie. Zwierzęta muszą ze sobą współpracować, choć nie zawsze łatwo jest to osiągnąć. Trzeba znać predyspozycje i możliwości każdego psa, żeby ustawić go w odpowiednim miejscu. Pierwszym psem w zaprzęgu jest lider (nie zawsze jest to przywódca stada). Nadaje on kierunek jazdy, więc powinien być bezwzględnie podporządkowany maszerowi. Następnie zaprzęga się jednego lub parę najszybszych czworonogów, odpowiedzialnych za rytm i tempo całego zaprzęgu. Najbliżej sań umieszcza się psy najsilniejsze, bo na nich spoczywa największy ciężar ciągu i zmiany kierunku jazdy.
Psy zaprzęgowe są zwierzętami stworzonymi do pracy na trasie i dopiero tam czują się naprawdę szczęśliwe!

KLASY ZAPRZĘGOWE
SPRINTY
O - składa się, z co najmniej 9 psów w pierwszym biegu i 8 psów w pozostałych biegach.
A - składa się z 6 do 8 psów, przy czym w pierwszym biegu musi wystartować, co najmniej 7 psów.
B - składa się z 4 do 6 psów, minimum 5 psów w pierwszym biegu.
C - składa się z 3 do 4 psów.
D - składa się z 2 psów.
Klasy dzielą się na kategorie z oznaczeniami 1,2,3, oznaczające:
(Jacek z Dzidzią w Kucobach - velo) Kategoria 1: Alaskan Malamut, Pies Grenlandzki, Samojed i Husky Syberyjski z pochodzeniem udokumentowanym rodowodem uprawnionej organizacji kynologicznej.
Kategoria 2: Alaskan Malamut, Pies Grenlandzki i Samojed z pochodzeniem udokumentowanym rodowodem uprawnionej organizacji kynologicznej.
Kategoria 3: Inne psy zaprzęgowe.
Podział na kategorie 1, 2, 3 dotyczy w sprincie klas B, C i D oraz w wyścigach dystansowych klas D1, D2 i DO.
Ponadto mozna startować w klasach:
velo\bikejouring - maszer + rower + pies
skandynawka - maszer biegnący z psem w warunkach bezśnieżnych oraz jadący na nartach w warunkach śnieżnych
pulka - maszer biegnący z psem lub dwoma i rollpulką w warunkach bezśnieżnych oraz jadący na nartach wraz z pulką w warunkach śnieżnych
WYŚCIGI DYSTANSOWE:
DS1: Klasa Pulka, jeden (1) do trzech (3) psów, wszystkie 4 rasy zaprzęgowe.
DS3: Klasa Pulka jeden (1) do trzech (3) psów - wszystkie inne psy.
D1: Trzy do czterech psów
D2: Pięć do siedmiu psów
DO: Osiem psów i więcej,
Klasy D1/D2/DO podzielone są na trzy kategorie, tak jak w wyścigach sprinterskich


PRÓBY UCIĄGU


Wraz ze wzrostem popularności ras psów Północy, również w Polsce rozwijają się zawody, w których można wykorzystać niezwykłą siłę tych zwierząt. (Malamut Alf ciągnie 3017 kg)Przykładem mogą być zorganizowane 7 maja 2000r. w Stanisławowie k/Wadowic I Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w Uciągu. W próbach takich biorą udział zwierzęta większe i cięższe niż klasyczne psy wyścigowe. Jest to świetne hobby dla właścicieli, którzy nie mają warunków do posiadania większej liczby psów. Właściciel psa nie musi mieć kondycji sprintera, jak maszer w wyścigach. Do prób wykorzystywane są specjalne sanie i uprzęże. Rzemienie na łopatkach i piersiach - miejscach największego ucisku podczas ciągnięcia - muszą być podszyte grubą wyściółką. Aby zapobiec ocieraniu się rzemieni o łapy, uprząż wyposażona jest dodatkowo w poprzeczną rozpórkę wszytą za tylnymi łapami psa. Właściciele mogą powodować psami wyłącznie głosem. W trakcie próby psa nie wolno dotknąć, nie wolno mu też pomagać.
Zawody rozgrywane są w różnych kategoriach, zależnie od wagi psa. Na wspomnianych powyżej zawodach, w kategorii alaskan malamute o wadze pow.40 kg, Mistrzem Polski został pies z naszego klubu - Frodo (właściciel Arkadiusz Boguszewski). Inny nasz klubowy pies, Morfeusz został Mistrzem Polski w roku 2003 w Krakowie. Wygrał klasę psów SH, w kategorii do 28 kg - ciągnąc ciężar 1100 kg. Na tych samych zawodach pies Alf rasy Alaskan Malamute ustanowił nieoficjalny rekord Polski ciągnąc wózek o masie 3017 kg!!!! Dwa miesiące później w Dziergowicach Morfeusz poprawił swój wynik i w klasie psów SH do 20 kg pociągnął 1538 kg!!! To stanowiło 76,9 razy masy własnego ciała!!! W 2003 roku roku również i nasz klub był organizatorem zawodów w Uciągu w Łodzi - I Stabill Weight Pulling 2003.


ZAWODY PSÓW JUCZNYCH

Wzrastające zainteresowanie rekreacją na łonie natury i pieszymi wędrówkami przyczynia się do zwiększenia popularności(Wataha u Prochala w 2002 roku) zawodów w jucznym wykorzystaniu psów. Jest to bardzo popularne w USA.
Jako psy juczne pracują psy średnie i duże, bowiem zwierzę musi być odpowiednio wysokie, aby juki nie zawadzały o nierówności terenu. Psy pracujące w ten sposób muszą być zrównoważone i bardzo posłuszne. Prowadzone na smyczy nie powinny ciągnąć, a puszczone luzem muszą bezwzględnie wracać do właściciela na komendę.

Juki składają się z dwóch toreb, połączonych taśmą przełożoną przez grzbiet zwierzęcia. Taśmy podtrzymujące zapinane są  na piersiach i pod brzuchem. Psy są wdrażane stopniowo do nowych obowiązków. Zaczynamy od pustych juków, aby przyzwyczaić psa do tego, że coś nosi na grzbiecie. Stopniowo można zwiększać ciężar aż do 1/3 wagi ciała psa.

Jak do tej pory w Polsce zawody takie nie odbyły się. Jednak jest to świetny sposób na piesze wędrówki z psem.


 
(powrót do strony głównej)


(20kB)